marcel barang

Mastering Dorkmai Sot

In English, Reading matters on 24/04/2011 at 7:38 pm

Or Translation as detective work, part two. Here is the incriminated passage:

ที่พักของนายหมายและนางสมจิตเป็นเรือนฝากระดาน หลังคามุงจาก ขนาดของเรือนกล่าวตามภาษาของชาวถิ่นว่า ๔ ห้อง ระหว่างห้องที่ ๓ กับห้องที่ ๔ มีฝาประจันห้องกั้น จึงเป็นห้องใหญ่อันมีฝา ๔ ด้าน มีหน้าต่าง ประตูครบตามความหมายว่าห้องของชาวกรุงห้องหนึ่ง ส่วนที่เหลือมีฝาเพียง ๓ ด้าน ด้านเหนือติดต่อกับห้องใหญ่ โดยประตูระหว่างฝาประจันห้อง ด้านหลังมีหน้าต่างหนึ่งหน้าต่าง ด้านใต้ก็เช่นเดียวกัน ส่วนด้านหน้าเปิดโล่งติดต่อกับเฉลียงซึ่งมีขนาดยาว ๔ ห้อง ขนานไปกับห้องที่มีฝากั้นนั้น
ด้านหน้าแห่งเฉลียงนี้ติดต่อกับนอกชาน ซึ่งยาวเท่ากับเฉลียง และต่ำกว่าพื้นเฉลียงประมาณครึ่งศอก ด้านข้างแห่งนอกชานทั้งด้านเหนือและด้านใต้เปิดโล่ง ไม่มีเครื่องกั้นและเครื่องกำบัง ด้านหน้าก็เช่นเดียวกัน บันไดไม้สูงประมาณ ๖ ศอกเศษ ตั้งพิงอยู่กับพื้นนอกชานนี้เป็นที่เดินหรือจะกล่าวให้ตรงทีเดียว เป็นที่ไต่จากเรือนลงสู่พื้นดิน

Mr Mai and Mrs Somjit’s abode was a thatched wooden structure locally des­ig­nated as a ‘four-room house’ in size. Be­tween the third and fourth rooms there was only a partition, so it was one big room with walls on four sides, a window and a door per ‘room’ as understood by Bangkok people. As for the other two rooms, they had only three walls; facing north a door opened into the big room. The back wall had one window, the southern wall also. As for the front, it gave straight onto a porch which ran the length of the four rooms.
The front of the porch looked onto the house platform which was as long as the porch, but lower by about half a cubit. The northern and southern sides of the platform had nothing to conceal it or fence it in; neither did the front side. Wooden stairs a good six cubit high linked the platform to the ground.

This text was arrived at after my English editor, Gabrièle Kilian, who must have been fed on Agatha Christie’s and Conan Doyle’s whodunits at a tender age or was simply still immersed in spirit in her housing arrangements of late, struck gold: she managed to visualise the layout of the house, starting with the obvious clue all of us here had missed: that the porch ‘ran the length of the four rooms’.

‘For the house, she writes, I found the easiest way out to respect N, E, S and W for the windows was to build a long house and thus the porch runs the whole length. One door, one window per room is the dodgy bit. And two rooms giving onto the porch with no wall at all? No wonder the mum gets scared.’

She proceeded with ‘southern wall’ and ‘back wall’ and then ‘three walls’, and the linear arrangement fell into place – and, most impressively, she was able to correct my puzzling ‘the northern side faced the big room with a door in between’ to ‘facing north a door opened into the big room’ – which proves that, to be good, a translator needs an excellent editor.
Her overall verdict: ‘Il est un peu tordu ton auteur’ (Your author has a twisted mind).
Indeed. When it takes so much ingenuity to figure out what a writer is actually saying, let’s not talk about the casual reader: even the attentive reader is hopeless lost.
So, to help us all, here is the plan of the house as my editor extraordinaire (in more ways than I can here divulge) conceived it:


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: